Mystic's profileMysticPhoenix's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
MysticPhoenix's spaceMystic Phoenix แห่ง Thaiware |
January 25 กลอนความรักแบบ ROๆกลอนนี้มีสกิลกี่สกิลเอ่ย... เหอๆๆ
Lullabyให้เธอหลับซบที่ตัก ด้วยความรักHealให้ใจห่วงหา
Devotionคิดถึงเธอตลอดเวลา ด้วยกายาSteel Bodyคุ้มครองเธอ ยามเธอทุกข์ช่วยปลอบใจใส่Blessing จากใจจริงคอยSightให้ทางเสมอ ยามห่างไกลHidingตามใจละเมอ Chemical Protectionเธอคนเดียว Discountซื้อหัวใจใส่กระเป๋า รักสองเราสานไว้KyrieEleison
ฉันEndureรอเธอได้ทุกๆวัน แค่เธอส่งรักให้ฉันKiss of Fortune อยากEncoreให้โลกรู้ว่าฉันรัก จะฟูมฟักรักนี้ให้เพิ่มพูน PotionPitcherส่งรักให้เกื้อกูล BioCannibizeดอกไม้แด่เธอ แม้เธอโดนFrostJokeยังหัวเราะ นั่นเป็นเพราะเธอยังเห็นใจฉันอยู่
ฉันก็จะWhistleให้เธอดู โอ้ความรักมากดั่งArrowShower จะOwl'sEyeจับตามองจ้องหวานใจ Safety Wallอันตรายไม่ให้เจอ GangsterParadiseฉันและเธอ FireWallหลอมใจเป็นหนึ่งเดียว Infiltratorเข้าไปในหัวใจ ดูข้างในเธอมีฉันอยู่เท่าไหร่
Don'tForgetMeฉันรักเธอยิ่งกว่าใคร StoneCurseรักเรามั่นชั่วนิรันดิ์ Abacadabraลงเสน่ห์ ไม่เกเรแค่จะดึงเธอเข้ามา อย่ามัวติดAnkleSnareแห่งความล้า อย่ารอช้ารีบเข้ามาฉันรอคอย Back Stabสนับสนุนเธอข้างหลัง เป็นกำลังดั่งSP Recovery ผสมยาเป็นยาใจให้คนดี ครั้งที่เธอเศร้าCleanerเช็ดน้ำตา พรหมลิขิตบันดาลให้มาพบกัน StormGustหยุดเธอไว้มีไรจะบอก ฉันมีFaithรับลองไม่มีหลอก แค่อยากบอกเธอว่าฉันรักเธอ กลอนสี่ไม่สุภาพ RO (ต่อ)~!~ 'w' Great_Leviathan 'w' ~!~ : Another day
หวัดดีคับผมเจ้าเก่าGreat_Leviathan รู้รึเปล่าว่าตอนนี้เลเวลไร
บอกก็ได้แค่65ช่างเศร้าใจ อ๋อเป็นเพราะเราเล่นตัวอื่นต่างหาก ช่วงนี้วางไม้วางมือจากวงการ แต่คิดถึงเมื่อวันวานสมัยก่อน มัวแต่เล่นเมจอาเชอร์จนกระฉ่อน แต่โร๊กอ่อนแน่นิ่งไม่ขึ้นเลย ลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้ตัวเก่าๆ ผ้าขัดเงาโล่ห์รองเท้าเอามาใส่ ฮูดวิสเปอร์เข็มขัดกูเกอร์ใส่เข้าไป หมวกฟางสวมพอใช้ไม่ต้องหรู หยิบมีดจากโต๊ะไม้ขึ้นมาควง แล้วเอาเสียบซวบเข้าไปข้างในปลอก เดินออกจากบาร์เก่าๆแถวมอรร๊อค และแล้วการเดินทางก็เริ่มขึ้น นี่แหล่ะชีวิตของโจรที่ว่างงาน อยู่วันๆไม่มีอะไรมาก แต่ถึงแม้หนทางจะยากลำบาก ก็อยู่ได้ไม่ได้ทุกข์เดือดร้อนไร โร๊กคนเก่าเข้าวาร์ปจะไปพรอน ออกวาร์ปมาตอนคนเล่นหักไม้ผี ที่โล่งๆว่างๆอื่นก็มี อย่ามาหักตรงนี้กลางตลาด ว่าแล้วก็วอร์มอัพซักครั้งสิ แต่เราไม่ประมาทเซฟไว้ก่อน หักออกมาเจอแต่โฮดฮอร์นชอนชอน รอไปก่อนเดี๋ยวก็มีตัวเด็ดมา มาอีก ตัวคราวนี้ออร์กเลดี้ ก็ยังดีเข้าไปจิ้มแก้เซ็งได้ ตัวต่อมาเป็นmimicเวรแล้วไง แต่ทุกคนช่วยกันฆ่าสำเร็จ ว่าแล้วก็เจอพี่Mysteltain ดาบกางเขนนรกส่งถึงที่ ทุกคนสู้ไม่ได้แม้แรงมี เราก็เลยนึกไอเดียเด็ดๆออก ไม่ต้องสู้ก็ได้เราจัดการเอง Intimidateล่ะสิไม่ต้องถาม ถึงแม้ต้องเสียสละบ้างก็ตาม ว่าแล้วก็จับมันวาร์ปพาหนีไป วาร์ปมาที่แถวโรงแรมpvp มันล่ะสิเดินออกมาก็สยอง แต่ผิดคาดไนท์ฮันเตอร์ช่วยประคอง โหดจริงๆสมเป็นพวกpvp นั่งคุยเล่นกับฮันเตอร์คนนั้น เขาก็ยังไม่มีกิลด์อยู่ด้วยสิ เราเลยชวนเข้าซะเลยไม่รอรี เพราะทั้งกิลด์มี5คนอถนาถใจ ฮันเตอร์แยกไปยิงอโนเลี่ยน โหขั้นเซียนอย่างนี้มาได้ไง แต่เขาก็เข้าเฉยๆไม่ว่าไง บอกว่าแค่มีกิลด์อยู่ก็เพียงพอ Great_Leviathanคนนี้เดินเล่นอีก คราวนี้ไปเขาวงกตสดชั้น3 ระหว่างทางเจอบอสหมาอยากลองของ น่าเสียดายไม่ได้ของดีๆเลย เดิน(วาร์ป)ต่อไปเรื่อยๆชักเมื่อยขา แต่ตอนนี้ก็มาอยู่ชั้น3 ว่าแล้วละคีย์บอร์ดซักนาที มาอีกที... บ้าเอ๊ยงูรุมตาย กลับมานั่งรอเลือดไปเรื่อยๆ เดินเล่นอีกเช่นเคยไปหน้าเหมือง เก็บเลเวลก็ดีมีมังกร ถึงคุ้มน้อยกว่าหนอนแต่ไร้คน อยู่สันโดษเก็บเวลอยู่คนเดียว ไม่ต้องเกี่ยวกับอะไรให้หนักหัว ทั้งพวกบอทพวกลูทแจมสกิลกวน แล็คก็ไม่ต้องห่วงมากเท่าไร สมัยนี้มีแต่บอทบอทแล้วบอท แม็พที่คนนิยมมีแต่พวกนี้ ถ้าจะเก็บเลเวลก็คิดให้ดี ถ้าแม็พใหนมีพวกนี้อย่าไปยุ่ง บอทมันเลวตีมั่วแล้วาร์ปหนี เกลียดจริงๆพวกนี้เกลียดหนักหนา ถ้าเกิดชั้นได้เป็นGMขึ้นมา จะแบนมันให้ไส้แตกกันไปข้าง คิดระหว่างเก็บเลเวลไปพลางๆ เดินไปชนNPCขายเม็ดเพชร ซื้อไปให้พ่อค้าเล่นเสี้ยงดู ซวยละตูได้แต่หมวกรูตัน เราเข้าไปเดินเลนข้างในเหมือง บอทเช่นเคยมีแต่บอทบอทกับบอท ไอ้พวกนี้เล่นไม่เป็นมีแต่อ่อน ปล่อยแต่บอทไม่น่าล่ะโง่กันจริง ถึงแม้ว่าเราจะเล่นช้าๆ แต่ประสบการณ์นั้นล้นมากกว่าใคร เล่นอย่างนี้สิถึงเรียกว่าถึงใจ จุดมุ่งหมายไม่ได้อยู่ที่ตัวเก่ง โอยวันๆหมดมุขจะเล่นแล้ว จะไปแล้วไปเล่นเมจดีกว่า จะเก็บโจรเอาไว้ให้ขึ้นช้าๆ อย่ามาว่าว่าอ่อนก็แล้วกัน โอยช่วงนี้จนๆรายจ่ายเยอะ ช่วงเงินเฟื้อรับของได้ไม่ดี คงต้องซื้อเงินmอีกแล้วสิ ไปแล้วนะเด๋วไม่ช้าจะกลับมา January 22 กลอนสี่ไม่สุภาพ RO-*- Great_Leviathan -*- สวัสดีผมชื่อGreat_Leviathan ผมเป็นโจรมานานหลายepisode
สัจธรรมของเกมRPGคำเตือน! : บทความนี้ไม่ได้เขียนเอง ของผู้ได๋บ๊รู้เด้อจ้า เห็นโดนดีก็เลยเอามา เหอๆๆ
ได้เขียนเรื่องนี้มานานมากแล้วครับ ช่วงนี้ก็เพิ่งจบ Grandia II และกำลังเล่น Breath of Fire III อยู่ และกำลังควานหาเกมเก่าๆที่ยังไม่เคยเล่น แถมตอนนี้กำลังซื้อ Elder Scroll IV Oblivion ด้วยแหน่ะ หัวข้อเรื่อง สัจธรรมแห่ง RPG Maker ผมเคยเขียนไว้นานมากๆๆๆ (นานจริงๆ) คือช่วงนั้นผมเบื่vเลยเขียนเล่นๆ โดยจะคล้ายๆกับ "ข้อสังเกตในภพยนตร์" หรือ "108 อย่างที่น่าสังเกตจาก FPS" โดยลักษณะจะเป็นประเภทว่า "ถ้าคุณสร้างเกม มันจะต้องออกแนวนี้" อ่านสนุกๆเพื่อความบันเทิง อย่าคิดมาก สำหรับงานนี้ผมจะแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ ถ้าคุณเป็นจอมมาร กับ เรื่องทั่วไป เชิญรับชมได้เลยจ้า (จริงๆแล้วไม่นอกเรื่องหรอกนะ แต่เขียนไว้ก่อนกลัวโดนลบ) สัจธรรมแห่ง RPG Maker ตอน ถ้าคุณเป็นจอมมาร 1.คุณมักจะเป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง สัจธรรมแห่ง RPG Maker เรื่องทั่วไป 1.ถ้ามีสัตว์ปีกให้ขี่ ถ้าไม่ใช่นกอินทรีย์ก็เป็นมังกร แล้วเจอกันคร้าบ! ผลกระทบของคนเล่นRO อาชีต่างๆคนบ้าแร็ค...
หากเล่นโจร
-เวลารถวิ่งมาคุณจะถอยหลังไป5ช่อง -เวลาต่อยกับคนอื่นคุณจะต่อย2ครั้งเร็วๆ -หากเล่นแอสคุณจะไม่ต่อย2ครั้งแต่จะต่อยเร็วมากแต่ไม่หนักหน่วง -หากเล่นโร๊กคุณจะอ้อมไปด้านหลังคู่ต่อสู่แล้วต่อยที่หลังอย่างรวดเร็ว -คุณชอบที่จะทักทายเพื่อนด้วยBack Stab -เวลาคุณพบคนที่ไม่อยากเจอหน้าคุณจะหันหลังชิดกำแพงหรือก้มตัวลงแล้วเดินเพื่อไม่ให้เขาเห็น -บางทีคุณชอบเตะทรายเล่น -คุณจะรู้สึกว่าคุณพริ้วเป็นพิเศษ -คุณจะหยิบของคนอื่นอย่างรวดเร็ว หากเล่นนักดาบ
-คุณจะรู้สึกว่าคุณถึกเป็นพิเศษ -เวลาต่อยกับคนอื่นคุณจะต่อยอย่างหนักหน่อวงและไม่ปราณีจนกว่าคู่ต่อสู้จะติดstun -บางทีคุณชอบหยิบไม้หรืออาจจะเป็นไม้บรรทัดเหล็กมาตีเพื่อนเล่น -เวลาคุณนั่งพักคุณจะรู้สึกหายเหนื่อยเร็วเป็นพิเศษ -คุณเป็นคนมุทะลุ ดุดัน บางทีก็ดื้อรั้น หากเล่นนักบวช
-คุณชอบช่วยเหลือผู้อื่น -เวลาเพื่อนทำอะไรคุณชอบอวยพรให้เพื่อน -เมื่อเพื่อนเป็นอะไรเช่นหกล้มคุณต้องการจะช่วยเหลือ บางทีคิดในใจว่าถ้ามีฮีลคงช่วยได้แล้ว -คุณจะไม่กลัวผีแล้วคิดในใจว่าถ้าโผล่ออกมาซักตัวจะturn undeadอัดเลย -หากคุณเล่นพรีสคุณจะชอบถือหนังสือเล่มใหญ่ แล้วชอบแกล้งเอาไปฟาดเพื่อนเบาๆ -หากคุณเล่นmonkเวลาต่อยกับคนอื่นคุณจะต่อยเป็นชุดเป็นคอมโบและจบลงสุดท้ายด้วยการชกอย่างรุนแรงมาก หากเล่นนักธนู
-ชอบทำอะไรระยะไกล -ชอบแกล้งเพื่อนด้วยการปาสิ่งของใส่อย่างแม่นยำ -บางทีชอบวางกับดักเช่นเอาเชือกมาขึงแกล้งเพื่อน -หากเล่นบาร์ดคุณชอบเพลง เมื่อไม่พอใจใครจะจับกีตาร์เอามาฟาด -หากเล่นแดนเซอร์คุณชอบจับอะไรยาวๆเช่นเชือกมาฟาดเล่น -ชอบเลี้ยงนก หากเล่นพ่อค้า
-หน้าเลือด -ชอบกำไร -จะสนใจการเงินมากขึ้น -อยากเอาDCมาใช้ได้จริง -หากเป็นแบล็คสมิธหรืออัลเคมมิสคุณชอบการผลิตคิดค้นสิ่งต่างๆ -คุณชอบอะไรหนักๆ หากเล่นจอมเวทย์
-คุณชอบการเรียนวิชาการ -ชอบหนังสือมากขึ้น -บางทีจะจำบทสวดมนต์ได้มากขึ้น -หากคุณเล่นเซจคุณจะชอบถือหนังสือเล่มใหญ่ แล้วชอบแกล้งเอาไปฟาดเพื่อนเบาๆ -คุณชอบแสงสีอลังการ และถ้าคุณเล่นทุกอาชีพ... -เวลารถมาคุณจะต่อยเร็วๆรัวๆอย่างหนักหน่วงและไม่ปราณีจนกว่าจะติดstun และจบลงด้วยเอาหนังสือฟาดอย่างแม่นยำ -คุณจะรู้สึกว่าตัวเองพริ้วและถึก เวลานั่งพักคุณจะรู้สึกไม่พอใจใครแล้วจับนกมาฟาดเป็นพิเศษ -บางทีคุณชอบทักทายเพื่อนด้วยการหยิบของคนอื่นอย่างหน้าเลือด และไม่กลัวผีพร้อมคิดในใจว่าถ้าออกมาซักตัวจะเอาไม้บรรทัดเหล็กมาขึงแล้วหันหลังชิดกำแพงเตะให้หกล้มเล่นแล้วฮีลหนักๆ -เมื่อเพื่อนเป็นอะไรอย่างเช่นจำบดสวดมน์ได้มากขึ้น คุณจะอ้อมไปDCด้านหลังพร้อมคิดค้นวิชาการที่มีแสงสีอลังการ -คุณชอบเรียนอวยพรหนังสืออะไรยาวๆ แต่ไม่หนักหน่วง และวางกับดักช่วยเหลือผู้ที่ไม่อยากเจอหน้า5ช่อง Snow White Revolution ~:~Snow White~:~
#Revolution# กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเจ้าหญิงองค์หนึ่ง นามว่าSnow White เป็นเจ้าหญิงที่งดงามมาก เจ้าหญิงอาศัยอยู่ที่ปราสาทของดินแดนRose เป็นลูกเลี้ยงของพระราชาGarland และราชินีแห่งอาณาจักรRose ราชินีแห่งRoseเป็นคนที่หลงตัวเอง เธอมีกระจกวิเศษอยู่บานหนึ่ง เป็นของขวัญจากพ่อมดในแดนไกล กระจกวิเศษนี้ถ้าถามอะไรก็สามารถตอบได้ คำถามที่ราชานีแห่งRoseถามบ่อยๆคือ...
ณ ห้องบรรทม
ราชินี : "กระจกวิเศษ บอกข้าเถิด ใครงามเลิศที่สุดในปฐพี" กระจกวิเศษ : "ท่านแน่นอนพระยาค่ะ ที่งามเลิศที่สุดไม่มีใครเทียบเทียม" ไม่ว่าราชินีจะถามคำถามนี้กี่ครั้ง ก็จะได้คำตอบเหมือนกันทุกครั้ง ...จนเมื่อเจ้าหญิงSnow Whiteเติบโตขึ้นเป็นสาว...
ราชินี : "กระจกวิเศษ บอกข้าเถิด ใครงามเลิศที่สุดในปฐพี - โอ๊ะ ไม่ต้องบอกข้าหรอก เพราะข้ารู้แล้วว่าข้านี่แหล่ะที่งามที่สุดไม่มีผู้ใดเทียบเทียม โฮ๊ะๆๆๆ " ราชินีหัวเราะอย่างหลงตัวเอง แต่กระจกวิเศษทำหน้าแปลกๆ แล้วค่อยๆเอ่ยอย่างตะกุกตะกักว่า กระจกวิเศษ : "อ่ะ... เอ่อ... ความจริง.. กระหม่อมก็ไม่อยากพูดหรอกพระยาค่ะ ..แต่..." ราชินีสงสัยและหันมามองทันที กระจก : "ตอนนี้ ผู้ที่งามเลิศที่สุดคือ... ส.. Snow White พระยาค่ะ" ราชินี : "Snow White!?! ยัยเด็กเมื่อวานซืนที่Garlandเก็บมาเลี้ยงน่ะเหรอ!" กระจก : "พระยาค่ะ" ด้วยเหตุนั้นเอง ราชินีโมโหเป็นที่สุด เพราะไม่อยากจะเชื่อสายาตัวเองว่ายังมีคนที่งามเลิศกว่านี้อีก ความจริงกระจกวิเศษก็อยากจะตอบว่าราชินีงามที่สุดไปตลอด แต่Snow Whiteงดงามที่สุดเกินบรรยายจริงๆ กระจกวิเศษจึงอดตอบไม่ได้
ราชินีได้โอกาสเมื่อพระราชาGarlandไม่อยู่ วางแผนฆ่าSnow White เพื่อตนจะได้กลับมาสวยที่สุดในปฐพีเหมือนเดิม ราชินีแห่งอาณาจักรRoseได้วางแผนกับเหล่ามหาดและเสนาบดีทั้งหลายเรื่องจัดการSnow White ซึ่งก็ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง เพราะทุกคนรู้ว่าราชินีองค์นี้บ้าอำนาจมาก แต่ยังมีบางกลุ่มที่ไม่เห็นด้วยกับความคิดราชินี จึงได้มีใจต่อต้าน
กลางดึก ณ ห้องบรรทม Snow White
มหาดเล็กHermanได้เคาะประตูเข้ามาในห้อง ความจริงมันเป็นมาราทที่ไม่ดีที่จะเข้าห้องเจ้าหญิงยามวิกาล แต่มันเป็นความจำเป็นจริงๆ Hermanได้คุยกับเจ้าหญิงSnow White
Snow White : "มีอะไรหรือ ท่านHerman"
Herman : "คือว่า.. ท่านอาจจะไม่เชื่อข้า แสิ่งที่ข้าจะพูดต่อไปนี้เป็นความจริง เรื่องมีอยู่ว่า..." Hermanเล่าความจริงเรื่องราชินีจะฆ่าSnow White Snow Whiteไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ซึ่งอีก2วันราชินีจะจับตัวSnow Whiteไปประหารและปิดเป็นความลับไม่ให้ราชาGarlandรู้
เย็นวันต่อมา ราชินีได้จัดการประชุมอีกครั้ง ราชินีได้เปลี่ยนแผน ว่าจะลอบปลงชนม์Snow Whiteคืนนี้ซะเลย หลังจากจบการประชุม Hermanและพรรคพวก คือ นายพรานHillfort, Sir Marcon, ช่างJackwood ได้ไปบอกSnow Whiteทันที
ทั้ง5ได้คุยกัน และวางแผนหนี ให้ทันก่อนราชินีจะมา พวกเขาวางแผนให้HillfortกับJackwoodพาSnow Whiteหนีลงหน้าต่าง ส่วนพวกเขาจะไปทำแผนการในวังต่อจากนี้ เมื่อคุยกันเสร็จ Hermanออกจากห้องทันที แต่เมื่ออกจากห้องมาก็ต้องช๊อค เมื่อราชินีได้เดินมาทางห้องSnow Whiteแล้ว และเห็นเขาพอดี ซึ่งราชินีก็รู้อยู่แล้วว่าต้องมีคนทรยศ จึงจับตัวHermanไป เหล่าทหารก็กรูมาทางห้องSnow White Sir Marconแง้มประตูไปดู พบทหารกำลังมาทางนี้ จึงเร่งให้พวกSnow Whiteลงหน้าต่าง ส่วนSir Marconก็ได้ดันประตูไว้จนดันไม่ไหว เมื่อทหารเข้ามาแล้ว ก็ไม่พบร่องรอยSnow White ราชินีโมโหมาก จึงได้มีคำสั่งออกตามล่าSnow Whiteอย่างเยบเพื่อไม่ให้เป็นข่าว และทำการประหารมหาดเล็กHermanกับSir Marcon
Hillfort, Jackwood พา Snow Whiteหนีออกนอกบริเวณปราสาท แต่ยังคงผ่านประตูไปไม่ได้ จึงได้ใช้ตะขอห้อยเชือกเกียวกำแพงและปีนข้ามไป ทั้งสามวิ่งหนีออกนอกรั้วมาได้ แต่พวกนั้นไหวตัวทัน ออกไล่ล่าไปทั่วเมือง ทั้งสามจึงตั้งใจจะหลบหนีออกจากเมือง แต่ทหารได้ดักหน้าเมืองไว้ เพราะถ้าชาวบ้านรู้เข้าว่าตัวเองจะฆ่าSnow White ก็จะแย่ พวกSnow Whiteหนีเข้าบ้านของผู้เฒ่าคนหนึ่ง ซึ่งก็ต่อต้านราชินีเหมือนกัน จึงได้ให้ความช่วยเหลือโดยเปิดทางลับใต้ดินออกนอกเมือง ทั้งสามเดินมาตามทางลับจนทะลุมาที่ชายป่าแห่งหนึ่ง ตอนแรกก็นึกว่าจะหนีพ้น แต่ที่จริงทหารอยู่บริเวณนั้นเต็มไปหมด และเห็นพวกเขาพอดี
Hillfort : "พาSnow Whiteหนีไป!"
Jackwood : "แล้วนายล่ะ?" Hillfort : "ชั้นจะสกัดพวกทหารไว้" Snow White : "แต่!?" Hillfort : "ไม่ต้องห่วงชั้น! หนีไป!" Hillfortยิงธนูสกัดพวกทหารไว้ Jackwoodจึงต้องพาSnow Whiteหนีเข้าไปในป่าอย่างเลือกไม่ได้ และไม่นานนัก Hillfortก็ถูกหน้าไม้ยิงเข้าที่ขา....
JackwoodพาSnow Whiteหนีเข้ามาในส่วนลึกของป่า ขณะนั้นมืดมากแล้ว ในป่าอย่างนี้ย่อมอันตรายแน่นอน พวกเขาจึงตั้งค้างแรมกันที่นั่น
เช้าตรู่... Snow Whiteตื่นขึ้นมายืดเส้นยืดสาย และเดินไปที่ลำธารแถวๆนั้น Snow Whiteก้มลงล้างหน้า ในขณะที่ตักน้ำขึ้นมาลูบหน้า Snow Whiteมองเห็นเงาอะไรบางอย่างอยู่ในน้ำ Snow Whiteสังเกตดีๆพบว่าเงานั่นค่อยๆเข้ามาใกล้เรื่อยๆ Snow Whiteผงะออกและลุกขึ้นมา
ซูม!!!
ตัวประหลาดขนาดยักษ์ รูปร่างคล้ายหนอ มีลำตัวเป็นปล้องๆ มีตาหลายๆตา ฟันแหลมคมหลายซี่ โผล่ขึ้นมาจากน้ำ Snow Whiteกรี๊ด ทำให้Jackwoodตื่นขึ้นมา Jackwoodวิ่งมาทางSnow White หนอนยักษ์เลื้อยขึ้นมาบนพื้นดิน แยกเขี้ยวออกเผยให้เห็นฟันอีกชั้นหนึ่งในปาก Jackwwodเดินเข้ามาพอดี ขว้างขวานใส่หนอนนั้น มันร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ก็สลัดขวานหลุด แล้วมุดดินหนีไป Jackwoodวิ่งเข้ามาหาSnow White Jackwood : "เป็นอะไรรึเ..."
พูดไม่ทันขาดคำ หนอนยักษ์ที่หนีไปเมื่อกี้ มุดดินขึ้นมาโจมตีJackwood Jackwoodล้มลงและถูกหนอนยักษ์กลืนหายไปในพริบตา Snow Whiteยืนตลึง พอกลืนเสร็จ เจ้าหนอนยักษ์หันหน้ามาแยกเขี้ยวใส่ Snow Whiteวิ่งหนี หนอนยักษ์นั่นเลื้อยตามมา ทันใดนั้น... Snow Whiteสะดุดก้อนหินล้มลง หนอนยักษ์มาถึงพอดี อ้าปากออกกว้าง... แต่ได้มีสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น พื้นดินยกตัวสูงขึ้นอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ยกตัวขึ้นไปเป็นเสาดันหนอนยักษ์นั้นขึ้นไป หนอนยักษ์เด้งไปอีกข้าง ในขณะนั้นเอง พื้นดินที่เจ้าหนอนกำลังจะหล่นลงสู่ ก็ปรากฎเป็นหนามแหลม5-6เสา หนอนยักษ์นั้นหล่นใส่หนามและถูกเสียบเข้าอย่างจัง
Snow Whiteยืนตลึง ทันใดนั้น เด็กตัวเล็กๆ ใส่หมวกกรวยสีเขียว ใส่เสื้อตัวใหญ่ไม่สมกับตัว ทำให้แขนเสื้อปกมือไปหมด เขาเดินเข้ามาหาSnow White
Snow White : "เอ่อ... หนูเป็นใครเหรอจ๊ะ?"
เด็กคนนั้นไม่ตอบ แต่เขาเดินหันหลังพลางกวักมือเรียกSnow Whiteเหมือนให้ตามมา Snow Whiteก็เลยตามไป Snow White : "เอ่อ.. แล้วหนูเป็นใคร บ้านอยู่ใหนเหรอ"
เด็กคนนั้นไม่ยอมตอบคำถามซักคำถาม ไม่ว่าจะถามกี่ครั้งก็ตาม เขาก็ได้แต่ยิ้ม หรือไม่ก็พยักหน้าส่ายหน้า Snow White : "หนู พูดไม่ได้เหรอจ๊ะ?" เด็กคนนั้นหยุดเดิน นิ่งไปครู่หนึ่ง และหันหน้ามา เด็ก : "ได้" แล้วเด็กคนนั้นก็เดินต่อ ทำให้Snow White งงกับเด็กคนนี้มาก เด็กคนนั้นพาSnow Whiteมาท่บ้านกลางป่าหลังหนึ่ง เด็ก : "มา" เด็กคนนั้นพูด ในบ้านนั้นเป็นบ้านหลังเล็กๆ และดูเหมือนมีคนอยู่เยอะด้วย เพราะมีโต๊ะเก้าอี้ตัวเล็กๆ... ...ใช่แล้ว เล็กจริงๆ เหมือนกับเก้าอี้ของเด็ก น่าแปลกใจที่ทำไมเด็กหลายๆคนจึงมาอยู่ลำพังกลางป่าโดยไม่มีผู้ใหญ่อยู่ด้วย บ้านนั้นมีแต่สิ่งของเครื่องใช้เล็กเกินมาตรฐาน เหมือนของเด็ก แต่น่าแปลกใจ ไม่ยักกับมีของเล่นซักชิ้นเดียว ห้องอาหารมีโต๊ะและเก้าอี้7ตัว บนห้องนอนชั้นสองมีเตียงเล็กๆ7เตียง
บ้านนั้นรกมาก Snow Whiteจึงทำความสะอาดบ้านหลังนั้นทั้งหลัง จนตกเย็น...
เด็กคนที่พาSnow Whiteมาเปิดประตูต้อนรับใครบางคน... Snow whiteเดินมาพอดี สิ่งที่เธอพบก็คือ คนแคระ6คนเดินเข้ามา คนแคระเกหล่านั้นทำหน้าประหลาดใจเมื่อพบSnow White คนแคระคนที่หนึ่ง : "เฮ้ Dopey! หล่อนเป็นใครกัน!"
เด็กคนนั้นทำหน้าเหมือนพูดไม่ออก คนแคระคนที่สอง : "เธอเป็นใครเหรอ?"
คนแคระใส่แว่นตาคนหนึ่งถามSnow White Snow White : "คือ.. ชั้นชื่อ Snow White.. ชั้น... " Snow Whiteเล่าเรื่องของเธอให้ฟัง
คนแคระใส่แว่นตา : "ออ... ที่แท้ก็เป็นงี้นี่เอง" คนแคระคนที่สาม : "งั้น เธออยู่ที่นี่ด้วยกันก่อนก็ได้ ได้ใช่มั้ยพวกเรา" คนแคระคนที่สี่ : "อือ เอาสิ ว่าไงDoc?" คนแคระใส่แว่นตา : "ได้ๆ พักที่นี่ซักแป๊บนึงก็ได้ งั้นเราแนะนำตัวดีกว่า ชั้นชื่อ Doc"
คนแคระที่สีหน้ายิ้มแย้ม : "ชั้นชื่อ Happy!" Happyยิ้มด้วยสีหน้าที่สดใส คนแคระหน้าเหี้ยม : "ชั้นGrumpy" Grumpyทำคิ้วขมวดหน้าบึ้ง คนแคระทำท่าเขิน : "ชั้น... ชื่อ... ...Bashful ฮะ" Bashfulทำท่าเขินอายปิดหน้าปิดตา คนแคระถือผ้าเช็ดหน้า : "ชั้... ฮัดชิ้ว!! ชั้นชื่อ... ฮัดชิ้ว!! Sneezy เข้าใจยั.. ฮัดชิ้ว!!! " Sneezyพูดไปด้วยจามไปด้วย หลังจากพูดเสร็จก็จามอีก คนแคระตาโหล : "ช้านS-l-e-e-p-y" Sleepyพูดด้วยเสียงยืดยาว และSleepyก็พูดต่ออีก Sleepy : "ส่วนคนน้าน D-o-p-e-y" Sleepyชี้นิ้วไปที่เด็กคนที่พาSnow Whiteมาที่นี่ คืนนั้น Snow Whiteและคนแคระทั้ง7ก็ได้จัดปาร์ตี้เล็กๆ โดยมีSnow Whiteทำอาหารให้ มื้อนั้นเป็นมื้อที่อร่อยที่สุด
เวลาผ่านไป... ราชินีแห่งอาณาจักรRoseรุ้เรื่องSnow Whiteเข้า จึงได้ส่งทหารไปจับกุมตัวที่บ้านคนแคระทั้ง7ตอนเย็น คนแคระทั้ง7กลับมาจากการทำเหมืองแร่พอดี เห็นทหารเดินมา พวกทหารเห็นคนแคระ จึงเริ่มเข้ามาโจมตี
ทหาร : "หยุดเดี๋ยวนี้! นี่คือการจับกุม!"
Grumpy : "ใครจะให้จับกุมให้โง่ล่ะ! ชั้นได้ยินเรื่องมาหมดแล้ว!" Grumpyโมโหเป็นไฟ เป็นไฟจริงๆ ไฟลุกท่วมหัวของGrumpy Grumpy : "Fire Ball!!" ไฟนั้นพุ่งเป็นลูกไฟไปที่กลุ่มทหาร ทหาร : "พวกนี้!? มันอะไรกัน!? ...พวกเรา โจมตี!!" Doc : "Spark!!"
ไฟฟ้าเป็นสายพุ่งออกจากมือของDoc กระทบทหารคนหนึ่ง และสะท้อนไปอีกคนหนึ่ง Sneezy : "ฮัดชิ้ว!" Sneezyจามเบาๆ ทหารทั้งกลุ่มล้มลง และพากันกลิ้งลงเนินหายไป Doc : "พวกนี้... เอาจริงเหรอเนี่ย..."
หลังจากนั้น พวกคนแคระจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้Snow Whiteฟัง Snow Whiteจึงเกิดกลัวขึ้นมา เพราะไม่รู้ว่าราชินีจะมาโจมตีอีกตอนใหน
ต่อมาวันหนึ่ง ราชินีได้เดินทางมาพร้อมขบวนมาที่หน้าบ้านของคนแคระอย่างเป็นทางการ
ราชินี : "เหล่าคนแคระทั้งหลาย จงส่งSnow Whiteให้ข้าเถิด แล้วพวกเจ้าจะได้อยู่อย่างสุขสบายต่อไป และพวกเจ้าจะได้ค่าตอบแทนอย่างาม" แต่คนแคระไม่ยอม ราชิชีจึงได้ให้สัญญาณโจมตี ราชินีมีคำสั่งให้เผาบ้านคนแคระ
Grumpy : "จะเผาบ้านเหรอ สวยนะซี่!!"
Bashful : "Hydro Pump!!" น้ำพุ่งเป็นสายพุ่งออกมาจากใต้ดินหลายจุด โจมตีทหารที่ถือคบเพลิงอยู่ Snow Whiteเดินออกมาจากบ้านพอดีพร้อมความงง Snow White : "พวกเธอ!?!..."
Doc : "หลบเข้าไปในบ้านก่อน Snow White" Snow White : "เมื่อกี้ที่Bashfulทำ?..." Doc : อ๋อ พวกเราสามารถใช้เวทย์มนต์ได้น่ะ ชั้นใช้เวทย์มนต์แห่งสายฟ้า Docพลางดีดนิ้วและเกิดประกายไฟฟ้าขึ้น Doc : "Grumpyใช้พลังโทสะแห่งไฟ Bashfulใช้ความอ่อนโยนแห่งน้ำ Sneezingใช้พลังแห่งลม Dopeyใช้พลังแห่งดิน Happyใช้น้ำแข็ง Sleepyใช้พลังแห่งป่า" Snow Whiteทำหน้างงๆแล้ววิ่งเข้าบ้านไป Grumpy : "Fire Storm!!"
เกิดพายุไฟขนาดใหญ่พุ่งเข้าหาเหล่าทหาร ทหารเอาโล่มากันไว้ Dopeyทำท่าสบัดมือขึ้นลงสองข้าง เกิดหนามแหลมจากดินขึ้นทิ่มแทงทหารที่ใช้โล่กำบังอยู่ มีหนามแหลมอีกชุดนึงโผล่ขึ้นมาจากดินแล้วพุ่งไปหาศัตรู Happy : "Freeze"
บริเวณรอบๆแถวนั้นเกิดอากาศหนาว ทหารทุกคนหนาวสั่นไปหมด Sneezyเกิดอาการคัดจมูกเนื่องจากอากาศหนาว Sneezy : "ฮะ...ฮ้าด!ชิ้ว!!!" เกิดลมพัดรุนแรง พัดเอาตันไม้เอียง รากโผล่ ทหารทั้งหลายปลิวไปหลายสิบคน เหลือแต่ราชินีที่ยังเกาะรถม้าไว้ ราชินี : จอมเวทย์!! ใช้สายฟ้าใส่พวกมัน!
จอมเวทย์ของราชินีเริ่มร่ายมอนต์ แล้วก็ฟาดสายฟ้าขนาดใหญ่ใส่ Dopeyเอามือข้างหนึ่งแบออกไปข้างหน้าแล้วเคลื่อนที่ซ้ายขวา เกิดกำแพงหินมารับสายฟ้านั้นไว้ แต่สายฟ้าที่จอมเวทย์ปล่อยออกมาเป็นสายก็ไม่มีวี่แววจะหมด Bashful : Water Cannon!! เกิดลูกบอลน้ำขนาดใหญ่พุ่งข้ามกำแพงหินไปอีกฝั่งหนึ่ง อีกฝั่งหนึ่งมีน้ำนองไปทั่ว จอมเวทย์ตกใจ เผลอลดมือลงมาต่ำทำให้โดนน้ำที่นองอยู่ ทั้งราชินี จอมเวทย์ และทหารจำนวนหนึ่งโดนช็อตจนไหม้ และเคลื่อนทัพกลับ ราชินี : "ฝากไว้ก่อนเถอะแก!"
ทั้งหมดก็มารวมกันที่บ้าน และปรึกษากัน ดูเหมือนว่าการโจมตีจะไม่จบเพียงแค่นี้ ซึ่งนั่นก็จริง ...ตอนนี้ ราชินีโกรธแค้นมาก
ราชินีก็นำทัพไปบุกหลายครั้ง แต่ก็แพ้กลับมา จึงได้ทำสัญญากับความมืด ราชินีที่เคยงามที่สุดในปฐพี กลายเป็นแม่มดอัปลักษณ์ และเปลี่ยนชื่อเป็น แม่มดEverosing แม่มดEverosingเปลี่ยนอาณาจักรทั้งอาณาจักรให้อยู่ในความมืด ราชินีจับตัวพระราชาไปขังไว้ในคุกคำสาป เหล่าคนรับใช้วังก็ถูกคำสาปกลายเป็นอมนุษย์ เหล่าทหารมีอำนาจพลังเนื่องจากความมืด Everosingเรียกอสูรจากนรกขึ้นมา หวังต่อกรกกับSnow White และจะฆ่าให้ได้
ทั้งอาณาจักรจมอยู่ในความมืด มีแต่ความผวา ความกลัว และความตาย วันหนึ่ง ราชินีสั่งให้นักฆ่าไปลอบสังหารSnow Whiteซะ นักฆ่าก็ไปอย่างไม่รอช้า เมื่อนักฆ่าไปถึงบ้านSnow White พบว่าSnow Whiteอยู่บ้านคนเดียว เพราะคนแคระไปเหมืองกันหมด เมื่อSnow Whiteออกมาตากผ้านอกบ้าน นักฆ่าที่ซุ่มอยู่แถวนั้นก็อาศัยจังหวะเผลอมาด้านหลัง แล้วเอาผ้าเช็ดฟน้าอาบยาพิษพิเศษที่แม่มดชั่วร้ายทำขึ้นมาปิดปากSnow White จนSnow whiteล้มลงและไม่ขยับอีก แล้วนักฆ่าก็หนีไป
เมื่อเหล่าคนแคระมาถึง พบSnowWhiteนอนแน่นิ่ง ตอนแรกนึกว่าตาย แต่ก็ยังหายใจอยู่ คงหลับเฉยๆ แต่ว่าปลุกอย่างไรก็ไม่ตื่น วันแล้ววันเล่าก็ไม่ตื่น Docพาพ่อมดคนหนึ่งมาดู พบว่าSnow Whiteโดนคำสาปแรง ไม่สามารถทำให้หายได้ เหล่าคนแคระเสียใจมาก พวกเขานำร่างไร้ความรู้สึกของSnow Whiteมาวางไว้บนฐานทองคำ
หลายเดือนผ่านไป... เจ้าชายแห่งอาณาจักรTorrentได้ยินข่าวอาณาจักรRose จึงได้เดินทางไป แต่ระหว่างทาง พบกันSnow Whiteที่นอนอยู่ จึงได้ถามเหล่าคนแคระ เมื่อเจ้ชายรู้เรื่อง จึงได้ลักลอบเข้าไปในปราสาท เอยาถอนพิษมา แล้วใช้กับSnow White Snow Whiteตื่นขึ้นพบกับเจ้าชาย Snow Whiteก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังอีก เจ้าชายจึงร่วมอดมการณ์ด้วย และเริ่มวางแผนต่อต้านEverosing
แม่มดEverosingรู้เรื่องเข้า จึงไม่รอช้า จัดทัพขนาดใหญ่มหึมาเหมือนจะไปตีเมืองใหน เจ้าชายรู้ว่าแม่มดร้ายกำลังจัดทัพ จึงเรียกกองกำลังจากอาณาจักรTorrentมาเช่นกัน เมื่อถึงเวลา....
ณ ทุ่งโล่งแห่งหนึ่ง
กองทัพของแม่มดร้ายอยู่เต็มทั่วทุ่งหญ้า กองทัพของเจ้าชายยืนตระหง่านอยู่บนเนินผา ในเวลาไม่นาน แตรสัญญาณการรบก็ดังขึ้น!! กองงทัพด้านเหนือที่ประจัญหน้ากับกองทัพใหญ่ของEverosingอยู่ คือกองทัพใหญ่ของเจ้าชาย และมีGrumpyกับDopeyอยู่ ด้านทิศตะวันตก มีทัพย่อยของSneezingและSleepy ทางทิศตำวันออกที่มีลำธารใหญ่ขวางกั้น มีกองทัพย่อยของ HappyกับBashful Docคอยบัญชาการอยู่ศูนย์กลาง และคอยดูแลSnow Whiteเอาไว้
เฮ!!!
กองทัพอมนุษย์ของแม่มดชั่วร้ายEverosingกรูเข้ามาหาก่อน
เจ้าชาย : "ประจำที่! เตรียมพร้อม! ยิงง!!!"
ธนูไฟจำนวนมากพุ่งเข้าไป เจ้าชายกำลังจะสั่งยิงระลอกที่สอง เจ้าชาย : "ยิง!!" Everosing : "เชอะ! Bishop! สร้างบาเรีย!" ม่านบาเรียขนาดใหญ่ถูกสร้างเอาไว้ครอบทั่วทั้งหมด Grumpy : "บ้าชะมัด!!!" Everosing : "เงี้ย ฮ่าๆๆๆ เป็นไงล่ะ จอมเวทย์! สร้างThunder Storm!!" ฟ้ามืดครึ้ม เกิดลมพัดขึ้น ฝนเริ่มตกนิดๆหน่อๆ ฟ้าแล๊บเป็นประกาย พลธนูระดมยิงใส่กองทัพแม่มด แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย เจ้าชาย : "เชอะ ทำอะไรเข้าไปไม่ได้ผลเลยแฮะ" Dopey : "ทำเข้าไปไม่ได้?... ดีล่ะ.." Dopeyยกมือสองข้างขึ้น แล้วโบกมั่วๆ2-3ที เกิดแผ่นดินไหวขึ้นทำให้แผ่นดินบริเวณกองทัพอมนุษย์ถล่มลงบางส่วน บางส่วนถูกยกขึ้นมา บางส่วนเกิดเป็นหนามแหลม ตอนนี้บาเรียหายไปแล้ว Everosing : "ฮะ!! เป็นไปได้ยังไงงงง!!!!!"
Grumpy : "เยี่ยมมากDopey!!" Dopeyยิ้มอย่างภูมิใจ Grumpy : "จอมเวทย์!! ใช้ไฟ!! " จอมเวทย์ฝ่ายเจ้าชายร่ายไฟจำนวนมากใส่ Grumpy : Fire Storm!! ไฟจำนวนมากเข้าเผาผลาญศัตรู แต่มีอยู่บางสิ่งที่ยังหลงเหลือ ก็คือฟ้าคำรามอยุ่นั่นเอง ตูม!!!
ฟ้าผ่าอย่างรุนแรงลงมากลางวงทหารเจ้าชาย เจ้าชายเห็นท่าไม่ดี แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร สายฟ้ายังคงฟาดมาเป็นระลอก
Dopey : "Earth Pillar!!" เสาหินยาวและเรียว โผล่ขึ้นมาจากพื้นสูงมาก สูงพอจะรับฟ้าผ่านั้นได้ ซูมๆๆๆ
สายฟ้าทั้งหมดถูกล่อมาที่เสาที่Dopeyสร้างขึ้นแทน เสานั้นก็คือสายล่อฟ้าดีๆนี่เอง เจ้าชาย : "โอ้! อัศจรรย์มาก!!" ขณะนี้กองทัพแม่มดเริ่มอ่อนกำลังเหลือเพียงขนาดเท่ากองทัพย่อยสองกองทัพ ทางด้านSleepyกับSneezy ทหารสู้รบฆ่าฟันอยากดุเดือด แต่เริ่มจะไม่ไหว จึงนึกขึ้นได้ว่าพละกำลังไม่ใช่ทุกอย่าง Sleepyใช้เวทย์มนต์ปลุกต้นไม้ขึ้นมาให้เป็นต้นไม้เดินได้ช่วยโจมตี Sneezyคอยจามใส่ทหาร และคอมโบที่เยี่ยมที่สุดก็คือ Sleepyใช้ท่าผงนิทรา โรยใส่ทหารทั้งกองทัพ ทำให้หลับ Sneezyรู้สึกคัดจมูกกับผงนั่นมากจึงได้เผลอจามออกไปอย่างไม่ได้ควบคุม ทุกสิ่งบริเวณนั้นถูกเป่าไปทันที ไม่ว่าจะเป็นอะไร ทางนี้จึงจัดการได้ไม่ยากเย็น ทางด้านHappyกับBashful Bashfulสร้างคลื่นขนาดยักษ์ และHappeyก็คอมเสกน้ำให้เป็นน้ำแข็ง แต่ทหารของคนแคระทั้งสองก็ยังไม่เพียงพอ Happyจึงใช้ท่าสุดท้ายที่ไม่ควรใช่ เพราะมีความเสี่ยง เขาใช้ท่า"Ice Age" ทำให้บริเวณนั้นกลายเป็นทุ่งและป่าน้ำแข็งในพริบตา ลามมาถึงบริเวณทัพของเจ้าชายนิดหน่อยด้วย Happyล้มลงอย่างอ่อนแรง BashfulจึงนำตัวHappyกลับไปพักฟื้นที่บ้าน
ทางทัพSleepyกับSneezyที่เหลือ ได้มาสมทบกับทัพเจ้าชาย ทั้งหมดพุ่งเข้าหากันอย่างดุเดือด แต่แน่นอน ว่าทัพของฝ่ายเจ้าชายและคนแคระเป็นฝ่ายชนะ ตอนนี้เหลือเพียงแม่มดยืนอยู่คนเดียวท่ามกลางสมรภูมิ
เจ้าชาย : "ไงล่ะ เจ้าแม่มดไร้ค่า อัปยศ สิ่งที่เจ้าได้มามีอะไรบ้าง "
แม่มด : "หึหึหึ... ฮี่ฮี่ฮี่!!! สิ่งที่ได้มาน่ะรึ?!" แม่มดหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แม่มด : "นี่ไง!!" ทันใดนั้น กรงเหล็กปรากฎตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขา มีSnow Whiteอยุ่ในกรงนั้น เจ้าชาย : "Snow White!?!" แม่มด : "คิดรึว่าข้าจะแพ้ ข้าจะต้องฆ่ามันให้ได้" Grumpy : "Snow Whiteอยู่กับDocนี่!" แม่มด : "หึหึ แค่คนแคระเฒ่าคนนึง คิดรึว่าอสูรของฆ่าจะแย่งชิงSnow Whiteมาไม่ได้ งั้นข้าไปก่อนล่ะ เจ้าพวกโง่เอ๋ย ฮี่!ๆๆๆ" แม่มดหายวับไปกับตา ต่อมา คนแคระทั้งหมดไปพักฟื้นที่บ้าน ตอนนี้Docที่โดนทำร้ายไม่ได้เป็นอะไรมาก อาการดีขึ้นแล้ว Happyยังคงนอนพักอยู่เนื่องจากใช้พลังงานไปมาก เจ้าชายตัดสินใจไปตามหาSnow Whiteในเมืองหลวงที่ราชินีอยู่ เจ้าชายขี่ม้าเข้ามาในเมืองและผูกไว้แถวๆนั้น เมืองตอนนี้มีแต่ความว่างเปล่าและความมืด อันเนื่องมาจากคำวาปแม่มดชั่วร้ายEverosing
เจ้าชายฝ่าฟันเหล่าอมนุษย์และอสูรจนมาถึงห้องบรรทมราชินี เจ้าชายเปิดประตูเข้าไป เจอEverosingกำลังจะเอาหอกแทงSnow White
เจ้าชาย : "หยุดนะ!!"
Everosing : "หึหึ เจ้าอีกแล้ว เจ้าบ้า!! คราวนี้เจ้าจะได้ลิ้มรสความตาย!!" Everosingชูอัญมณีห้อนหนึ่งขึ้น และร่ายคาถา ในที่สุด Everosingก็กลายเป็นอสูรอัปลักษณ์ยิ่งกว่า เป็นอสูรตัวสีน้ำตาล มีเขางอมาข้างหน้า มีปีกค้างคาว ถือหอก ปีศาจEverosing : "ถึงเวลาแล้ว ที่ข้าจะเป็นใหญ่!!!" Everosingบินพุ่งตรงมาที่เจ้าชาย เจ้าชายกระโดดหลบ เอาดาบแทงกลางหลังอสูรทะลุไปข้างหนึ่ง มันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด มันจึงพ่นไฟใส่เจ้าชาย เจ้าชายถอยหลังไปเรื่อยๆจนชิดฝาผนัง
ปีศาจEverosing : "หมดทางหนีแล้วไอ้ลูกหมา"
ปีศาจEverosingเงื้อหอกจะขว้างใส่เจ้าชาย ทันใดนั้น เหล่าคนแคระพังประตูเข้ามา คนแคระทั้ง7 : "Cosmic Elemental Beam!!"
คนแคระทั้ง7ปล่อยพลังทั้ง7ธาตุพร้อมกัน รวมกันกลายเป็นหนึ่งเดียว เป็นพลังที่สร้างโลก และโลกสร้างขึ้น เป็นพลังที่สามารถสร้างทุกสิ่งและทำลายทุกสิ่งได้ ลำแสง7สีทะลุผ่านตัวปีศาจEverosingไป Everosingตาค้าง เกิดแสงสว่างขึ้นที่ตัวEverosing... เจ้าชายไปไขกรงSnow Whiteทันที
เจ้าชาย : "เป็นอะไรรึเปล่า เจ้าหญิงSnow White?" Snow White : "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ" Grumpy : "จะทำยังไงกับเจ้านี่ล่ะ" Grumpyชี้ไปที่ราชินีที่กลับคืนสู่ร่างเดิม นอนผงาบๆอยุ่บนพื้น เจ้าชาย : "ไว้ให้ข้าจัดการเอง พวกเจ้ากลับไปก่อนเถอะ"
เจ้าชายกับSnow White เดินไปยืนข้างราชินีชั่ว
ราชินี : "ทำไม.. ทำไม... เจ้าต้องการอะไร ทำไมต้องชนะข้าทุกเรื่อง ทำไม!"
Snow White : "ต้องถามตัวท่านเองมากกว่า ว่าทำไมต้องทำอย่างนี้ด้วย ข้าไม่เคยคิดจะเอาอะไรจากท่านเลย แต่ท่านกลับระแวงเรา" ราชินี : "เจ้าโกหก!!" เสียงลึกลับดังขึ้น
"ถ้าเจ้ายังไม่กระจ่าง ข้าจะบอกให้ก็ได้" กระจกวิเศษที่อยู่ข้างตู้เสื้อผ้าปรากฎเป็นหน้าคน Snow White : "กระจกวิเศษ?!" กระจกวิเศษ : ราชินีแห่งอาณาจักร Rose ราชินีเหลือบไปมองกระจก กระจกวิเศษ : "เจ้าเป็นถึงราชินี ทุกคนยกย่องสรรเสริญเจ้า ไม่มีใครเหนือกว่าเจ้า ทำไมกัน เจ้าถึงต้องคิดอิจฉาคนอื่นด้วย" ราชินี : "แก..." กระจกวิเศษ : "ต้องถามตัวเจ้าเองก่อนว่า เจ้าต้องการอะไร จงรู้ไว้ว่า ไม่มีใครต้องการอะไรจากเจ้า เหตุใด จ้าจึงต้องการสิ่งที่เป็นไปไม่ได้จากผู้อื่น เจ้ามันโง่..." ทั้งหมดเงียบ กระจกวิเศษ : "ใจเจ้ามันมีแต่กิเลส เจ้าไม่สมควรเป็นราชินี" กระจกวิเศษ : "อ้อ แล้วอีกเรื่องนึง ที่ข้าเคยบอกเจ้าว่าเจ้างามที่สุดน่ะ ข้าโกหกทั้งสิ้น ข้าถูกสร้างมาเพื่อให้คำตอบและสร้างกำลังใจความมั่นใจให้คน เจ้ากลับส่องข้าทุกวันและถามทุกครั้งว่าใครงามที่สุด" กระจกวิเศษ : "จงตื่นซักทีเถอะ! เข้าสู่ความจริงได้แล้ว!!" Snow White : "ท่านแม่..."
ราชินี : "อย่าเรียกข้าว่าแม่อีก.. ตอนนี้.. ข้าไม่ใช่แม่ของเจ้าอีกต่อไปแล้ว" Snow White : "ถึงแม้ท่านจะทำผิด ข้าก็ยังคงให้โอกาสท่านนะ ข้าไม่โกรธท่านเลย" ราชินี : "มันสายไปแล้ว... ตอนนี้ข้าถลำลึกลงไปในความมืดแล้ว ไม่มีทางกลับออกมาได้อีก" Snow White : "..." ราชินี : "Snow White... จงจำไว้ให้ดี อย่าเป็นแบบข้า จงมีสติ มีความรอบคอบ คิดและทำแต่สิ่งที่ดี และจำไว้อีกอย่างว่า.. เมื่อใดที่เจ้าเดินเข้าไปในความมืดแล้ว ...เจ้าจะกลับออกมาไม่ได้อีก เพราะฉะนั้น..." ราชินีไอแห้งๆ ราชินี : "จงเป็นคนดี รับรองเจ้าจะได้เป็นเจ้าหญิงที่ดีแน่ๆ ส่วนเจ้าชาย... ดูแลSnow Whiteด้วย อือ... อีกเรื่องนึง กุญแจไขคุกGarlandอยู่หลังกระจกวิเศษ" แล้วราชินีก็สิ้นลมหายใจทันที ทันใดนั้น เกิดลมพัดทั่วห้อง ทั้งห้องเริ่มมืด ทั้งสองผงะออกมาจากศพราชินี ทุกอย่างปลิวว่อน และมีมือปีศาจยื่นออกมาจากความมืด ลากตัวราชินีกลืนหายไปในความมืดนั้น และไม่นาน ทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ เมื่อSnow Whiteไปช่วยพระราชาGarland คำสาปก็หาย ประชาชนกลับมาเป็นเหมือนเดิม อาณาจักรRoseก็กลับมารุ่งเรืองเหมือนเดิม Snow Whiteได้ไปอยู่ที่อาณาจักรTorrent และอภิเษกกับเจ้าชาย อยู่ด้วยกันจนมีความสุขตลอดกาล ส่วนพวกคนแคระก็ยังคงอยู่อย่างสุขสบายที่บ้านกลางป่าหลังเล็กนั้น โดยทั้งสองฝ่ายก็ไปเยี่ยมหากันบ่อยๆ ~The End~ Pinochio and his hacker adventure #0111001011000101# Pinochio and his hacker adventure #0111001011000101#
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายคนหนึ่ง เป็นโสต และเป็นหมัน ชื่อว่าGeppetto เขาอยู่คนเดียวในบ้านหลังเล็กๆ กับปลาทองชื่อCleo, แมวชื่อFigaro, และตั๊กแตนชื่อJiminy เขาประกอบอาชีพเป็นช่างซ่อมคอม
วันหนึ่ง Geppetto ถูกลูกค้าโกงแล้วหนีไปต่างประเทศ ก็เลยขาดทุนมากมาย เขาจึงออกไปที่บาร์ไปดื่มเหล้า ตั้งแต่นั้นมา เขาก็เลยกลายเป็นคนขี้เหล้า
วันหนึ่ง เขามานั่งคิดว่าทำไมตัวเองต้องอยู่คนเดียว ทำไมไม่มีลูกเหมือนคนอื่นบ้าง เขาก็เลยหยิบขวดเหล้ามากรอกเข้าปาก เขาเมาอย่างรุนแรง ไปสะดุดเครื่องคอมที่ลูกค้าที่โกงเขาเอามาทิ้งไว้เป็นอนุสาวรีย์ เขาโมโหมากจึงลงมือขันน๊อตคอมพิวเตอร์เอาcaseออก แล้วข่มขืนคอมพิวเตอร์เครื่องนั้น เมื่อเขาสร่างเมา เขาไม่รู้ว่าทำอะไร คืนนั้น มีนางฟ้าคนหนึ่ง ต้องการRAMไปใส่คอมที่บ้าน แต่เมื่อกลางวันเพิ่งโดนคนขายเอาRAMเก่ามาขาย ด้วยความไม่มีสติ นางฟ้าจึงบุกรุกบ้านGeppetto เพื่อจะขโมยRAMของGeppetto แต่นางฟ้ารู้ว่าGeppettoไม่มีลูก ก็เลยเสกคอมพิวเตอร์เครื่องที่Geppettoข่มขืนเมื่อกลางวันให้กลายเป็นเด็กชายคนหนึ่ง ทำด้วยไม้(เป็นไม้ได้ไงหว่า) เด็กชายคนนั้นก็ยืนขึ้น นางฟ้าก็เลยบอกให้เด็กชายคนนั้นไปเปิดเครื่องคอมของGeppettoเพื่อจะให้แฮ๊กข้อมูลให้ จะได้ไม่มีลายนิ้วมือตนเอง แต่ทันใดนั้นJiminyสะดุ้งตื่นขึ้นมาเห็นนางฟ้าพอดี นึกว่าขโมยขึ้นบ้าน(ความจริงก็ขโมยนั่นแหล่ะ) Jiminyก็เลยควักปืนสั้นออกมาจากกระเป๋า ไล่ยิงนางฟ้า นางฟ้าเห็นท่าไม่ดีเลยกระโจนหน้าต่างออกไป Geppettoก็เลยสะดุ้งตื่นอีกคน Geppettoเห็นเด็กชายคนนั้นก็หยิบดาบคาตานะจากผนังมา แต่เด็กชายคนนั้นยกมือขึ้น และเล่าเรื่องให้Geppettoฟังว่า เขาเกิดมาจากคอมเครื่องที่Geppettoข่มขืน Geppettoก็เลยต้องจำใจรับผิดชอบ ก็เลยตั้งชื่อให้ว่า Pinocchio วันหนึ่ง Geppettoกำลังยุ่งอยู่กับงานซ่อมคอมและลงโปรแกรมจนไม่สามารถไปใหนได้ จึงวานให้Pinocchioออกไปซื้อข้าวให้ Geppettoให้เงินPinocchioมาจำนวนหนึ่ง
ในขณะที่Pinocchioกำลังเดินอยู่ในเมืองกับตั๊กแตนJiminy มีผู้ชายลึกลับคนหนึ่งกำลังจับตามองเขาอยู่ ชายลึกลับได้มีอุบาย บังคับรถบังคับ วิ่งอยู่แถวๆนั้นให้Pinocchioสะดุดตา เมื่อPinocchioเห็น จึงวิ่งเข้าหา รถบังคับนั้นก็เข้าไปในซอยซอยหนึ่ง ในขณะที่Jiminyกำลังเหล่ขาขาวผู้หญิงใส่กระโปรงสั้นอยู่ เมื่อJiminyหันหลับมา พบว่าPinocchioได้หายไปแล้ว Pinocchioเข้ามาในซอยมืดๆซอยหนึ่ง รถบังคับมาหยุดตรงหน้าชายลึกลับ...
ชายลึกลับ : ไงล่ะหนู มาทำอะไรแถวนี้ Pinocchio : พ่อให้มาซื้อข้าวอ่ะคับ ชายลึกลับ : นี่ ชั้นว่า เอานี่ไปดีกว่า อร่อยกว่าตั้งเยอะ จะบอกให้ ไม่เชื่อลองชิมดูสิ ชายลึกลับยื่นอมยิ้มให้Pinocchio3อัน Pinocchioก็รับไว้ ชายลึกลับ : ชั้นชื่อ Lampwickน่ะ ชั้นชอบเด็กๆนะ ฮ่าๆ นี่ ชั้นรู้นะว่าพ่อเธอต้องการไอ้นี่ ชายลึกลับยื่นแผ่นCDแผ่นหนึ่งให้Pinocchio Lampwick : ซื้อแผ่นนี้ไปสิ พ่อเธอต้องดีใจแน่ ดีใจมากกว่าซื้อข้าวให้ซะอีก ตอนนี้หนูมีเงินเท่าไหร่ล่ะ Pinocchio : 50บาทครับ Lampwick : โอ๊ะ พอดีกับราคาเลย ดีๆ งั้นเอาแผ่นนี้ไปนะ แล้วเอาเงินมา... อย่างนั้นแหล่ะๆ Pinocchioรับแผ่นมาและยื่นเงินให้Lampwick Lampwick : หนูยังไม่ต้องให้พ่อรู้นะ เงียบไว้ก่อน แล้วหนูเอาโปรแกรมนี้ไปลงในคอมพิวเตอร์ตัวใหญ่ของพ่อ พ่อหนูจะได้เซอร์ไพรส์ไง จะได้ตื่นเต้น Pinocchio : ลงอันใหนเหรอคับ Lampwick : เข้าไปในDrive E แล้วคลิ๊กไอ้ที่มันมีอยู่อันเดียวนั่นแหล่ะ รูปแมวน่ะ คราวนี้ พ่อหนูต้องดีใจมากแน่ๆถ้ามาเจอ หลังจากพูดคุยเสร็จ Lampwickก็เดินจากไป Pinocchioก็กลับบ้านมาพร้อมแผ่นนั่น เมื่อถึงบ้าน พบว่าGeppettoเข้าห้องน้ำอยู่ Pinocchioจึงเอาแผ่นที่ได้ใส่เข้าไปในคอมพิวเตอร์หลักของGeppetto และInstallโปรแกรมลึกลับ เมื่อInstalเสร็จ ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่Pinocchioก็ไม่ได้เอ่ะใจอะไร
วันต่อมา Geppettoเปิดคอมพิวเตอร์เครื่องหลักของเขา และเข้าเน็ต ปรากฎว่า! ตอนนี้เขาพบว่าตัวเองกำลังโดนแฮ๊ก เขาจึงตรวงสอบเครื่อง พบว่าเครื่องนั้น มีโปรแกรมแฮ๊กอยู่ เป็นโปรแกรมที่มีไอคอนรูปแมว พร้อมมีข้อความติดมาด้วยว่า " ฮ่าๆๆ ไอ้Geppettoโง่ โดนแฮ๊กแล้วมั้ยล่ะ สมน้ำหน้าคราวหลังอย่าประมาท -- จาก Pinocchio "
Geppettoนึกว่าPinocchioเป็นคนแฮ๊กเขา ที่จริงเป็นฝีมือของLampwick Geppettoจึงไล่Pinnochioออกจากบ้าน และขู่ว่าถ้ากลับมาอีกจะเอาดาบคาตานะฟันหัว Pinocchioนั่งร้องไห้อยู่ที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง Pinocchioไม่เข้าใจว่าทำไมGeppettoถึงไล่เขาออกจากบ้าน เขาไม่รู้ว่าแฮ๊กคืออะไร เขาไม่รู้ว่าเขาทำอะไร Pinocchioสับสนมาก Jiminyตั๊กแตนของGeppettoเห็นPinocchioเข้า เขารู้ว่าPinocchioไม่ได้เป็นคนทำแน่ๆ JiminyพยายามอธิบายGeppetto แต่Geppettpไม่ฟัง Jiminyกระโดดขึ้นมาเกาะไหล่Pinochio
Jiminy : ชั้นรู้ว่านายไม่ได้เป็นคนทำ Pinocchio Pinocchio : ผมไม่เข้าใจ ผมไม่เข้าใจ Jiminy : มีคนใส่ร้ายนาย นายต้องพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่านายบริสุทธิ์ ในขณะนั้นเอง ได้มีรถตู้สีดำกระจกทึบมาจอดแถวๆนั้น มีผู้ชายสองคนออกมาจากรถ คนหนึ่งยิงปืนยาสลบใส่ตั๊กแตน และชายเหล่านั้นก็วิ่งมาอุ้มPinocchioขึ้นรถตู้ไป....
Pinocchioถูกลักพาตัวมายังโกดังแห่งหนึ่ง... Pinocchioถูกโยนลงหน้าชายคนหนึ่งหน้าตาคุ้นๆ
ชายลึกลับ : หึหึ ไงล่ะ เจอกันอีกแล้วสินะ Pinocchio : แก! Lampwick! Lampwick : ใช่แล้ว ยังจำกันได้ใช่มั้ย หึหึ ชายร่างอ้วนหนวดยาวคนหนึ่งยืนข้างๆLampwickพูดว่า ชายร่างอ้วน : เจ้าเด็กที่เกิดจากคอมนี่ จะสร้างรายได้ให้เราเป็นอย่างมากเลย Lampwick : ถูกต้องแล้ว Stromboli Stromboli : แล้วจะทำยังไงต่อไปล่ะ Lampwick : มันไปขังไว้ก่อน Pinocchioถูกนำไปขังไว้ในกรง... เมื่อJiminyตื่นขึ้นมา รู้ว่าPinocchioอยู่ในอันตราย แต่โชคดีที่Jiminyได้ติดเครื่องจับสัญญาณไว้ที่Pinocchio JiminyรีบกลับไปบอกGeppetto แต่Geppettoก็ยังคงไม่เชื่อและไม่สนใจ Jiminyก็เลยตัดสินใจ พาแมวFigaroและปลาทองCleoไปช่วยPinocchioกัน Jiminy, Figaro, Cleo มาถึงโกดัง Jiminyลักลอบเข้าไปทางช่องแอร์ ส่วนCleoที่ขี่หลังFigaroอยู่ก็เข้าทางด้านหลัง Jiminyคลานเข้ามาเรื่อยๆ จนถึงห้องที่Pinocchioอยู่ แต่ในห้องนั้น มีคนเฝ้าอยู่เต็มไปหมด ในขณะนั้น นางฟ้าขี้ขโมยอยู่แถวๆนั้น กำลังจะมาขโมยHard DiskจากโกงดังLampwickไปขาย แต่มาเห็นPinocchioถูกขังอยู่พอดี ก็เลยให้พรว่า ถ้าPinochioพูดโกหกจะจมูกยาวขึ้น ถ้าพูดความจริงก็จะหดลง หลังจากนั้น นางฟ้าขี้ขโมยก็เข้าไปอีกห้องไปแอบงัดคอมในโกดัง
Figaroที่มีCleoอยู่บนหลังได้เปิดสัญญาณเตือนภัยผู้บุกรุก ทุกคนก็รีบวิ่งไปรวมตัวกัน Jiminyนี่อยู่ในช่องแอร์ก็เลยพังช่องแอร์ลงมาหาPinocchio Pinocchio : Jiminy!!
Jiminy : เงียบๆไว้ อย่าเสียงดัง Jiminyสำรวจรอบห้อง พบปุ่มเปิดกรง แต่มันถูกล้อมไว้ด้วยกระแสไฟฟ้า เพื่อป้องกันการเปิด Jiminy : จะทำยังไงถึงเปิดได้ล่ะ Pinochio : ใช้มือเปิดสี เปิดได้แน่ ยกขึ้นเลย! ทันใดนั้น จมูกPinocchioก็ยาวขึ้น Jiminy : เอ๊ะ จมูกนายเป็นอะไรไปน่ะ ทำไมยาวขึ้น Pinocchio : อ๋อ ไปเสริมจมูกมาน่ะ จมูกก็ยาวขึ้นอีก Jiminy : อ๋อ รู้แล้ว ถ้านายพูดโกหก จมูกนายจะยาวขึ้นนี่เอง Pinocchio : เหรอ Jiminy : พูดโกหกเยอะๆเลย เร็ว!ๆ Pinocchio : ในห้องนี้มีเด็กเทียมคนนึง ตั๊กแตนหื่นกามคนนึง! จมูกPinocchioสั้นลงอีก Jiminy : อย่าพูดความจริ... ชะอุ๋ย อย่าพูดจริงสิ.. -_-' Pinochio : อ้าวเหรอ งั้น Geppettoไม่เคยเปิดเว็ปโป๊! จมูกยาวขึ้นอีก Jiminy : ดีๆอย่างนั้นแหล่ะ Pinochio : Jiminyมีของลับยาว! จมูกยิ่งยาวเข้าไปใหญ่ Jiminy : เอ่อ... Pinocchio : คอมGeppettoไม่มีรูปโป๊เลย!! Pinocchio : Jiminyไม่เคยมีเซ็กซ์กับปลาทอง!! Pinocchio : ผมมีไอ้นั่น!! Pinocchio : ผมเป็นคน!! Pinocchio : พรุ่งนี้โลกจะหมุนกลับด้าน!! ทุกคำที่Pinocchioพูดไป ทำให้จมุกPinocchioยาวขึ้น จนทำให้ไปถึงสวิตช์ไฟ
Jiminy : ดีล่ะ Pinocchio จิ้มสวิตช์นั่นเลย ไม้ไม่นำไฟฟ้าหรอก Pinocchioใช้จมูกจิ้มสวิตช์ กรงเปิดออก Jiminy : ดีล่ะ รีบหนีกันเถอะ JiminyและPinocchioรีบวิ่งจากที่นั้น มาจนถึงบริเวณระเบียง แต่ในที่สุด ก็ได้เผชิญหน้ากับStromboli
Stromboli : หึหึ จะหนีไปดื้อๆได้ยังไง Stromboliวิ่งตรงเข้ามาจับคอPinocchio ทันใดนั้น Figaroที่หลบอยู่แถวนั้นก็กระโจนใส่จากด้านหลังทำให้Stromboliเสียหลัก ทำให้ระเบียงพังลงไป Pinocchioก็ลงไปด้วย Jiminy : Pinocchio! พูดโกหก! Pinocchio : Cleo อยู่ได้แต่ในน้ำ!! Pinocchio : Jiminyมีอัณฑะสองข้าง!! จมูกPinocchioยืดยาวออกไปเกี่ยวตะขอยกกล่องได้ และพยุงตัวขึ้นมา Jiminy : เกือบไปแล้ว ขอบใจมาก Figara Lampwick : จะไปใหนกัน!!
Lampwickเปิดประตูมา วิ่งเข้าหาพวกJiminy Jiminy : ทำไงดีเนี่ย!! Pinocchio : กระโดดลงไปดีกว่า ไม่ตาย เชื่อสิ จมูกPinocchioยาวขึ้นอีก Jiminy : เออใช่ ปีนจมูกPinocchioไปดีกว่า JiminyและFigaroปีนจมูกPinocchioไปเพื่อจะไปยืนอยุ่บนตะขอยกกล่องด้วย แต่Lampwickไม่ยอมให้หนีไปง่ายๆ เขากระโดดเกาะมาด้วย เขาปีนตามมาติดๆ ในเสี้ยววินาที JiminyและFigaroกระโดดมายืนอยุ่บนตะขอแล้ว.. Jiminy : Pinocchio! พูดความจริง! Pinocchio : Lampwickเป็นเกย์!!! Pinocchio : ผมไม่เคยตั้งใจแฮ๊กใคร! Pinocchio : ผมไม่ผิด!!! ผมถูกใส่ร้าย!!! จมูกPinocchioหดสั้นลงมา ทำให้Lampwickตกลงไปข้างล่าง แต่... เขากำจมูกPinocchioไว้แน่นทำให้Pinocchioและทุกคนตกลงมาข้างล่าง..
แต่ทันใดนั้น Cleoก็ได้ขับรถสปอร์ตมาจอดรับทุกคน ทุกคนตกลงมาบนรถได้อย่างพอดี JiminyมัดLampwickเอาไว้ แล้วจับส่งตำรวจ ตำรวจบุกค้นโกดังLampwick พบของผิดกฎหมายมายมาย แต่.. นางฟ้าขี้ขโมยยังคงลอยนวล...
Geppettoรู้ความจริงก็ได้ให้อภัยPinocchio แล้วหลังจากนั้น Pinocchioก็ไม่เคยจมูกยาวอีกเลย(เพราะพรหายไปแล้ว)
**จบ....** |
||||
Send a private message
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
